Вар'яцтва робіць жыцьцё больш цікавым

LiveTyping.ru

Сябры мае і несябры таксама, хачу ў вас запытацца:

-- Які сэнс вы ўкладваеце ў словы "ЦІКАВАЯ БАРЫШНЯ"? :)))

Сябры мае, нехта з вас яшчэ не ведае, што я люблю дождж?

Стужка-фрэнд ku_palinka папрасіла назваць пяць любімых фрэндаў.
З тым жа пытаннем да вас звяртаюся: чые жж вам найбольш цікава чытаць? Падзяліцеся адрэсамі :)

Цяпер усе знаёмыя з захапленнем глядзяць тэлесерыял "Доктар Хаус" -- медыцынскі дэтэктыў. Каб зусім не цягнуцца ў хвасце прагрэсу, на гэтых выходных я таксама глянула колькі серый медэпапеі. Яно та канешне прыкольна: дзядзка неардынарны, цынічны і ўвогуле пляваць хацеў на многія правілы соцыума. Аднак. Калі б ролю Хаўса іграла жанчына-акторка, то фільм быў бы пра стопрацэнтную сцерву. Не ведаю як вам, а мне мужыкі ў сцярвозным амплуа не падабаюцца. Ну, падумайце, які нармальны мужык пойдзе да сябра з ультыматумам "або я, або твая каханка". Думаю, нават адэкватная жанчына на такое не здольная.
Карацей, у рэальным жыцці я б такому мужыку паствіла "незачот" :).



А цяпер пра прыемнае :). Я абажаю глядзець фільмы пра вайну (і кніжкі чытаць таксама), бо ў такіх стужках зазвычай поўна нармальных мужыкоў, без залишних саплей і гламуру. Яны гавораць мала тэксту, што вельмі прыемна, бо слых і мозг не напружваецца :))) А вочы тым часам адпачываюць, назіраючы за іх подзвігамі, пагонямі, перастрэлкамі і іншымі крутымі штукамі, якія не ўмею рабіць я. Некалькі тыдняў таму патрапіўся мне сучасны расійскі серыял пра другую Сусветную, пра разведчыкаў. Давялося глядзець да сямі раніцы -- проста не адарвацца было ад герояў серыялу: і разумныя, і дужыя, яшчэ і фарціла хлопцам увесь час. Ну, проста супермэны ў гімнасцёрках. Каб падлячыць сваю псіхіку пасля прагляду фільма пра сцерву-мужыка паставіла "Легіянера" з Ван Дамам: суцэльны пазітыў :). Як сказаў бы фрэнд andorac, мужык павінен біцца :)))

Какой афоризм тебе подходит

Ваше имя ваш афоризм... Случайно ли у статуи Свободы нет кольца на безымянном пальце?

все гадания на aeterna.ru

1. Вазьмі бліжэйшую кнігу.
2. Адкрый на старонцы 123.
3. Знайдзі трэці сказ.
4. Змясці яго ў сваім ЖЖ разам з гэтымі інструкцыямі.
5. Назавіце кніжку, ці што:)

"Состояние удовлетворительное", -- холодно ответила медсестра.
С. Даўлатаў "Зона"

У аддзеле гаспадарчых тавараў хлопец стаіць каля касы з пакупкаю. І гаворыць: "Дзяўчыне былой вырашыў падарыць, каб не забруджвалася". Цётка гадоў сарака гумару не зразумела, а мне хацелася рассмяяцца на ўсю краму, бо пацан крэатыўны аказаўся. Да таго ж ручка ў падарунка была падобная не скажу на што :)
У падарунак экс-каханцы хлопец набыў вантуз :)

Аб'елася жэлацінкамі -- смачна. Першыя жэлацінкі я праспрабавала ў Германіі ў 11 гадоў, і былі яны ў форме маленькіх мішак. А ў нас тады жэлацінак, на жаль, яшчэ не было.

У пад'ездзе сёння вечарам так пахла смажанымі дранікамі, што ледзь сліною не захлынулася, пакуль адчыняла дзверы. Але для сябе абіраць і драць бульбу не буду, бо проста ляніва столькі аперацый выконваць дзеля чатырох дранікаў.

Зараз пагляджу нейкі серыял пра вайну. І усё -- дзень скончыцца.

Гавораць, што каляровыя сны бачаць людзі, схільныя да шызафрэніі. А я люблю свае каляровыя і цікавыя сны :)
Раскажыце, што сніцца вам???

Ні ведаю як у каго, а ў мяне сёння за вакном ПЕРШЫ СНЕГ! З чым сябе і вас віншую :)

Сябры, ці ёсць ужо ў вас планы на Новы год?

Не новы, канешне, але забаўны малюначак :)

Прапала асадка. Прыгожая, колеру сталі, пісаць зручна. У мяне, як у сарокі да бліскучага, прага да асадак і нататнікаў. Ужо дзяваць іх няма куды, але ўсё роўна дужа люблю набываць ці ў падарунак атрымліваць асадкава-натнікавую прадукцыю. Вось калега і парадаваў мяне стыльнымі асадкамі ў прыгожанькім футлярчыку з някідкім лагатыпчыкам нашай рэдакцыі.

Дык вось, прапала гэтая прыгожанькая асадка. Паўсюль абшукалася, сяброўку з пытаньнямі дастала, можа ў яе забылася, сумку ператрэсла, паперы ўсе перабрала. Няма.
Расстроілася. Ну, бывае такое, прывыкнеш да нейкай рэчы, а пасьля, як яна прападзе, дык быццам бы і табе чагосці не стае. З тыдзень шукала-перажывала. І толькі ўвечары на чарговае пытанне сяброўкі ці знайшлася прычына маёй душэўнай трагедыі адказала “Згубілася і ладна. Фіг на яе”, як раніцай знаходжу гэтую асадку ў сваёй сумцы (якую раней перагледзела да апошняй кішэнькі).
Падаецца, у мяне жыве дамавік, бо не першы раз такое здараецца. І як з ім змагацца?

Забылася купіць запалкі. Сяджу без агню. Добра што хоць чайнік электрычны, праўда запараная кава -- сапраўдная гадасць.

Кажны раз, калі котка адмаўляецца есці каўбасу, сасіскі ці паштэт, думаю, што яна мае рацыю. Нармальны кот, у адрозненні ад людзей, сурагатамі не харчуецца.

Не люблю плёткі, але часам можна многа цікавага і забаўнага даведацца.
У тым ліку і пра сябе :)

Гарэлка — 300 гадоў на рынку жаночай прыгажосцi.

Мінскае мора, калі дождж і вецер, -- самае што ні на ёсць сапраўднае мора. І хвалі ого-го якія!

А ў горадзе лужыны і брудная вада вадаспадам з-пад колаў аўто...

ВЕРА БУРЛАК:

– Кім ты хочаш быць,
Калі вырасьцеш? –
спыталі ў маленькага Толі.
– Я ніколі не вырасту – у нас маленькія столі...

ВІКТАР ЖЫБУЛЬ:

Аднойчы мне здалося,
што ад мяне нічога не засталося.
І не было ў каго запытацца,
а што ж ад мяне павінна застацца?

ВЕРА БУРЛАК:

Я чакаю
Мяне папярэдзілі.
Я цалую знутры тваю скронь
Ты – навокал мяне,
Я – у сярэдзіне.
Я – зьмяя ў тваім чэрапе, конь!

А гэта ЗЬМІЦЕР ВІШНЁЎ (Падчас імпрэзы жартаваў сьціпла, паводзіў сябе стрымана. Як кажуць “званьне абавязвае”):
“Я не зьмяніўся, не зьмяняўся і зьмяняцца не буду. Выдавецкай дзейнасьцю я займаўся з 18-ці год. Першую сваю ліцэнзію на выдавецтва, на той момант з пагоняй, я атрымаў у васемнаццаць год. Потым доўгі час я супрацоўнічаў з Ігарам Логвінавым, займаўся тым жа, чым займаюся зараз. Я рэдагаваў восем гадоў кніжную сэрыю “Другі фронт мастацтваў”, і яна застаецца выдавецтву “Галяфы”. А скандальны арэол у першую чаргу мне надаў пэрформанс, якім я не займаюся ўжо паўтары гады. Але гэта не значыць, што я не зьбіраюся больш займацца нейкімі правакацыямі і інсынуацыямі. Вядома, буду, як у літаратуры, мастацтве, так і ў жыцьці”.

Прыходзіць да лекара чалавек, здымае капялюш, а на галаве ў яго сядзіць жабка.
Доктар пытаецца: "І даўно ў Вас гэта?"
Раптам жабка адказвае: "Спачатку гэта выглядала як болька на лапцы".